کتابت

اگر روزی رسد دستم که داد از تو بستانم

دلم گرفته ای دوست هوای گری با من

تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار / که رحم اگر نکند مدعی خدا بکند

وسیــع باش و تنـــها و سـر به زیــر و سخـــت

در کوی ما شکسته دلی میخرند و بس

چون دید كه نور چشم خود ساختمش...رنجید و چو اشك از نظر انداخت مرا.

يک دست جام باده و يک دست زلف يار رقصي چنين ميانه ي ميدانم آرزوست

ای جان فدای آنکه دلش با زبان یکیست

گرچه از شش جهت دچار توام - باز بیتاب و بی قرار توام

بیچاره ی دچار تو را چاره جز تو نیست - چون مرگ ، ناگزیری و تدبیر تو محال

ای همچو شعر حافظ و تفسیر مثنوی - شرح تو غیرممکن و تفسیر تو محال

می خواهمت چنانکه که شب خسته خواب را - می جویمت چنانکه لب تشنه آب را

خدا کند تو بیایی

بیا بگشای در ،دلتنگم

بیا بگشای در ،دلتنگم

خنک ان قمار بازی که بباخت آنچه بودش

تو دل با خویشتن داری چه دانی حال شیدایی

پشت هیچستانم !...

مهربانی کی‌ سرامد ،شهریاران را چه شد

•